Voor wie het lezen wil..

Al een poosje niets geschreven. Ik had niets te melden, want ik ben alleen bezig om keihard beter te worden. Nu voel ik echter wel een verschrikkelijk grote behoefte om iets van mezelf te laten horen. Ik wil uitleggen wat er aan de hand is.. 

 

 

Lees verder...

Toen dacht ik nog even..

...dat het snel over zou zijn.. Lees verder...

Feeling good!

feeling good Lees verder...

Burnout

john Lees verder...

Machteloosheid

Machteloosheid is denk ik één van de moeilijkste emoties die een mens kan voelen. 
Niet kunnen helpen. Niet de dingen beter maken voor iemand. Niet iemands pijn kunnen verlichten. Niet iemands angst kunnen wegnemen. Geen oplossing kunnen bieden. Geen onrust kunnen weghalen.
Je wilt niets liever maar je kunt het niet. Omdat het probleem van de ander waar je zo veel van houdt té groot is of de ziekte te sterk.
Lees verder...

Glad ijs

Ik weet dat ik me op glad ijs beweeg als ik over een onderwerp schrijf waar iedereen het zó over oneens is in Nederland, maar ik waag het er op.
Het omkomen van twee jonge mensen bij een gewapende overval is 'hot' in de media. Iedereen heeft er zijn/haar mening over en wordt ongenuanceerd op het internet gegooid.
De ene helft vindt eindelijk gerechtigheid en de andere helft weer juist niet. We zijn het allemaal weer niet eens met elkaar. 
Het is ook bijzonder interessant om te zien hoe de berichtgeving wordt gedaan in de nieuwsrubrieken op de verschillende zenders.

Lees verder...

De discussie

Er zijn twee dingen waar je op verjaardagen nooit een discussie over moet beginnen: politiek en geloof. Je kunt er gif op innemen dat het ruzie wordt. Het zijn nu eenmaal levensovertuigingen en daar stapt niemand van af.

Ik discuseer graag trouwens hoor. Een goede discussie ga ik niet uit de weg. Ik vind het heerlijk om te luisteren naar de mening van een ander en soms denk je dan wel eens 'Goh.. zo heb ik het nog nooit bekeken'. Andersom kan dat ook gebeuren tijdens een GOEDE discussie. Gewoon van gedachten wisselen over een bepaald onderwerp.
Het vervelende van sommige discussies is, dat iedereen gelijk wil hebben. Als ze dat dan niet krijgen, gaan ze harder praten en uiteindelijk wordt het ruzie. Ik heb het net even té vaak zien gebeuren. Zeker als er alcohol in het spel is, dan wordt het al gauw niet leuk meer. Je ziet het vaak al aan de houding die men aanneemt als ze een discussie willen starten. Ruzieachtig. Die ga ik dus uit de weg. Daar heb ik geen zin in. Zo ook de discussies over politiek en geloof. Daar moet je niet aan beginnen op een gezellige middag;-)
Lees verder...

Je wordt ouder mama...

Goh, je wilt wel twintig blijven en in je hoofd voelt het misschien zo, maar ik word toch zo af en toe hard in de realiteit gedonderd.
Neem bv vrijdag 'oppasdag'. Paul en ik passen nu op drie kleintjes. Nikki van 2 1/2, Viënna van 4 maanden en Chase van 3 maanden. Niet dat ik verwacht had dat het een 'eitje' zou worden, maar tegen de tijd dat de papa's en de mama's thuis komen kan ik alleen nog maar naar huis kruipen.. De andere dag óveral spierpijn. Mijn armen, schouders, rug, benen.. alles doet zeer. Ik heb echt de hele zaterdag nodig om bij te komen. 
Lees verder...

Hallo 2014!

Ik heb er lang tegenaan zitten hikken.. té lang. Gewoon geen zin om alles op te schrijven wat er bij de aanvang van dit nieuwe jaar weer over ons heen is gekomen. Ik had me vast voorgenomen om over leuke dingen te gaan schrijven.

Helaas is de werkelijkheid anders...

Lees verder...

Dag 2013

Een jaar met een lach en een traan. That's life ;-) Een kleine terugblik..

Het eerste half jaar van 2013 werd volledig in beslag genomen door het opknappen van mijn eerste herniaoperatie, het opnieuw vreselijke pijnen hebben omdat er een tweede zat, waar ik uiteindelijk in maart ook aan ben geopereerd. Die periode kon ik niet lang zitten, áls ik al kon zitten, een paar meter lopen ging net en voor de rest veel, heel veel pijnstillers slikken om de tijd door te komen. In die periode kon ik niet veel doen. Ik stond 's avonds staand mijn warme eten naar binnen te werken omdat zitten niet meer ging. Het werd steeds erger en ik kreeg twijfels of ik nog op mijn werk terug kon komen want zitten... dat was het pijnlijkst. Laat ik nu precies werk hebben waar je niet even van je plek kan lopen. Mijn angst daarvoor was niet onredelijk, aangezien er ook artrose in mijn rug zit. De Arboarts begon al over ander werk, UWV en nog meer van dat soort zaken waar ik liever nog niet aan wilde denken. Na mijn tweede operatie in maart zat het ook nog tegen. Net toen ik dacht dat deze operatie lucht had gegeven, begon de pijn weer. Het bleek dat de wond van binnen ontstoken was. Ja hoor.. Een zware griep waardoor ik 3 dagen op bed lag met hoge koorts, heeft misschien wel geholpen. Tien dagen heeft de griep ervoor gezorgd dat ik veel plat lag. Na die tijd ging het langzaam beter.
Lees verder...

Lieve dappere Funny

Je wilde nog wel maar je kon niet meer
we moesten je laten gaan mijn schat
Je legde je hoofdje bij ons neer
op schoot, waar je al die tijd al zat
Terwijl we je aaiden en zeiden dat je mocht gaan dromen
rolden onze tranen over jouw vacht
tot het moment daar was gekomen
en de diepste slaap jou eindelijk de rust bracht
Het is goed zo lieverd xxxx

 

Funny kwam bij ons vrij snel nadat Dopey onverwachts weg was gevallen. Silly at niet meer, lag haar grote vriend verschrikkelijk te missen.
We maakten ons zorgen om haar en Paul stelde voorzichtig voor om uit te kijken naar een nieuw vriendje of vriendinnetje voor haar. Toen we die keuze hadden gemaakt gingen we meteen op zoek naar een nestje. Ergens ver in het land was er een nestje waar de pups meteen weg konden. Het contact was gauw gelegd en een paar dagen later was ze al bij ons.

Lees verder...

Lucky Lady..

Door de drukte van de afgelopen maanden heb ik tussendoor weinig kunnen schrijven.
Eerst de bevalling van Belinda natuurlijk, de geboorte van Viënna. Ik had twee weken vrij en heb die benut om zo veel mogelijk te helpen bij Belinda en vooral te genieten van de kleine Viënna. Dat is Qualitytime met een hoofdletter..

Lees verder...

Een klein, maar o zo groot wonder weer geschied

Donderdagochtend 07.00 uur belt Sander. 'Ma, Bel is al de hele nacht bezig met weeën'. Ik zit meteen rechtop in bed. In het gesprek bleek dat Belinda vanaf 's nachts 00.30 uur op was en weeën had. Ik sprak af dat ik even zou douchen, mijn 'ochtendbakkie' met Paul even op zou drinken en dan zou ik richting de a.s. bevalling komen. De weeën waren nog onregelmatig dus ik nam even de tijd nog. Je weet maar nooit hoe lang het kan duren nog.
Om 08.00 uur was ik ter plekke. Inderdaad waren de weeën nog van dien aard dat er geen paniek was voorlopig. Later op de ochtend kwamen Kim en Nikita even langs voor een bakkie. We hielden de tijd bij, keurig op papiertjes. Erg onregelmatig. Maar ik wist dat dit ook zo kon veranderen. De bevalling van Kim staat immers nog op mijn netvlies en bij haar ging het 's middags ineens erg hard.
Lees verder...

Zwarte Piet

Waar zijn we nou in hemelsnaam weer mee bezig.. *zucht*
Op radio en tv, het internet staat er vol mee, ik word er eerlijk gezegd kriegelig van.
Eerst dacht ik nog 'Ach..dat is tegenwoordig elk jaar in oktober een discussie'. Het gaat wel weer over als je de wind door de bomen hoort waaien ;-)
Toen vond ik dat het wel érg uit de hand ging lopen en nu lees/hoor ik dat VN zich er ook nog eens mee gaat bemoeien..
Hoe zit dat met de Kerstman? Die laat het speelgoed toch ook maken door kleine mensjes die zich uit de naad werken aan dat speelgoed voor noppes?
Hé? VN? Lees verder...

Real Time

Soms kom je iets op internet tegen wat je bezig blijft houden. Zo ook met dit filmpje.
Iemand deelde het op facebook en gezien de reacties wilde ik eerst niet kijken. Toch werd mijn nieuwsgierigheid gewekt toen er zo véél mensen een commentaar achterlieten. Ik bekeek het en er gebeurde iets met me. Dit is echt, dit is gewoon iets wat in Nederland is gebeurd. Dit is iets wat je waarschijnlijk gewoon tegen kan komen als je in de stad loopt.  De eerste 60 seconden was het eerste wat ík ook dacht: 'Waarom helpt niemand?' Maar gelukkig waren er toen wél mensen die hielpen.
Lees verder...

Examens.. brrrrrrrrrrr

woensdag 9 oktober 2013

Getsie, morgen moet ik voor mijn werk een assessment gaan doen in Den Haag. Nu moet je weten dat ik écht ernstige examenvrees heb. Ik kan (bijna) alles maar heb nergens een diploma voor. Iedere keer als ik weer een cursus deed hoopte ik dat ‘het’ over was. Maar niet dus. Lees verder...

Spannend

Maandag. Over twee weekjes is Belinda uitgerekend. Ik weet nog hoe dat voelde bij Kim ;-) Elke keer als ik een 'whatsuppie' krijg of de telefoon gaat, dan denk je 'Misschien is het wel zover'. Zo spannend allemaal. Je weet dat het elke dag kan gebeuren, maar ook dat het gewoon nog 3 weken kan duren. 

Lees verder...